23 may 2010-cu il Tofiq Bəhramov stadionu Kubok oyunu – son oyunumuz, son ümidimiz!!!

2009-2010-cu ilin Azərbaycan Kubokuna sahib olmaq üçün sonuncu – “Bakı” səddini keçmək lazım idi. Hər iki tərəfin qələbə qazanmaq istəyi göz qabağında idi. Oyunun əsas vaxtı qolsuz bəbabərliklə başa çatdı və qalibin müəyyən edilməsi üçün əlavə edilmiş vaxta zərurət yarandı. Əlavə olunmuş vaxtlarda isə qapılara 3 top vuruldu. Çox təəssüflə qeyd edirik ki, vurulan ilk iki topu qapımızda – Kamran Ağayevin qoruduğu qapıda gördük. Yalnız oyunun sonuncu - 120-ci dəqiqəsində Begirinin cərimə zərbəsindən vurduğu mükəmmək qolla topların birinin əvəzini çıxa bildik. Beləliklə oyun 2:1 hesabı ilə bitdi. “Bakı” Azərbaycan kubokuna sahib çıxdı.

Amma, bu matç barədə söylənilənlər bununla bitmir. Bu oyun tarixə düşdü desək yanılmarıq. Buna səbəb qapımızda gördüyümüz ilk qolun "feyr-pley” qaydaları çərçivəsindən kənar vurulması idi. 93-cü dəqiqədə rəqib oyunçunun zədələnərək yerə yıxıldığını görən futbolçularımız oyunu saxlayır. Bundan sonra hakimin oyunun davam etdirilməsi üçün meydana atdığı mübahisəli topu Sofroni Kamranın qabağa çıxmasından istifadə edərək onun başının üstündən qapıya göndərir. Hər kəs “Bakı”nın hesabı bərabərləşdirmək üçün imkan yaradacağını gözləyərkən əksi baş verdi. “Bakı”lılar qəhrəmanlıq edibmiş kimi sevinir, bir-birilərini qucaqlayır və Kamranın kobud səhvə yol verdiyini deyərək özlərinə haqq qazandırırdılar. Hakim isə mərkəzi göstərərək qolu qeydə alır.

Üstündən uzun müddət keçməsinə baxmayaraq bu epizod hələ də mübahisə predmeti olaraq qalır. Minlərlə azarkeşin, jurnalistlərin, futbol mütəxəssislərinin “Bakı”nın ədalətsiz qələbə qazanması, "feyr-pley” qaydalarını kobudcasına pozması haqda formalaşan rəylərinə baxmayaraq, Kamran yenə də bütün günahı, səhvi özündə görür: "İstənilən halda, səhvimi etiraf etməliyəm. Suçumu kiminsə üstünə yığmaqdan uzağam” (mənbə: fanat.az). Oyundan sonra uzun müddət stadionu tərk etməməsi, göz yaşlarını saxlaya bilməməsi vurulan topu tuta bilməməsindən doğan peşmanlıqdan irəli gəlirdi. Əslində Kamranı başa düşmək çətin deyil. Bu qol olmasaydı hər şey başqa cür olardı. Vurulan bu bir qol bütöv bir ilin zəhmətini yox etdi.

Kamranın müsahibələrinin birində ilk məşqçisi olan Cəmaləddin Əliyevdən gətirdiyi sitat yadıma düşür: “Camal müəllim mənə deyirdi ki, qapıçı gərək hər cürə top buraxsın ki, qapıçı kimi formalaşa bilsin. Hər buraxdığı top onun təcrübəsini daha da artırır”. Karyerası ərzində ilk dəfə qapısına bu formada vurulan top ilə təcrübəsi artdı, yoxsa bəzi futbol mütəxəssislərinin, rəhbərlərinin “Bakı”nın etdiyinə göz yumaraq, “qapıçının kobud səhvi idi” ifadələri ilə sındı...bunu deyə bilmərik. Amma nə olursa olsun, biz azarkeşlər həmişə səninləyik.

Arzulayiriq ki, bu sənin son məyusluğun olsun. Bundan sonra təcrübəni buraxdığın yox, çıxardığın toplarla artırasan!